Saturday, March 5, 2011

ग़ज़ल

राह सागी, मोड़ जंहिंते के नवां,

रिश्ता जोड़े नितु नवां, झूना भञां।

हिक पुठियां बी राह जो बस काफिलो,

कीन मंज़िल जो निशानु किथि थी पसां।

आहियां शाइक मां नईं हर चीज़ जी,

उमिरि जे वसि नाहि मुंहिंजी दिल जवां।

अक्सु पंहिंजो थी डिसां अखि में संदइ,

दिल थी चाहे लुड़क उति बणिजी पवां।

डे घणो कुझु ज़िदगी थी पोइ बि छो,

इएं लगे थो, जणु वठे थी इम्तहानु ?

सिक सां वेढ़े यादि खे सीने अंदर,

उन खे भाकुर में भरे 'देवी' सुम्हां।

देवी नागराणी

No comments:

Post a Comment