Sunday, April 1, 2012

प्रतिष्ठा


लघु कथा

प्रतिष्ठा

लेख़कः संजय कुमार चतुर्वेदी
अनुवादः देवी नागरानी      

अजु मूँ अख़बार वेठे पढ़ी, उन्हीअ वेल शेख अली अची पहुतो। ईदें ई चयाईं, “शाम जो मुंहिंजे घर भोजन में अची शरीक थिजांइ।”

मूँ हुनखां पुछो, "छाजो भोजन?"   त  हुन जवाब डिनो, "माउ जो चालीहो आहे।“  

मूँ शेख़ अली खे चयो, "भाउ, तो जीयरे माउ जे खाधे-पीते ऐं इलाज में कंजूसी कई, माउ वेचारी हितां–हुतां पिनी खाईंदी रही, हा‍णि छो पैसो ख़र्च करे रहियो आहीं?"

इन ते  शेख़  मूँ डे निहारींदे शोखीअ  सां चयो,  "माउ बुढ़ी हुई,  मरणो होसि, सो मरी वई। चालीहे ते सभई रिश्तेदार ईंदा, मान-प्रतिष्ठा बरक़रार रखण लइ ख़र्चु त करणो पवंदों न।"

No comments:

Post a Comment